Santa Clara’da 64 Saniyede Biten Hayal Santa Clara’da 64 Saniyede Biten Hayal

Objektif Kocaeli Gazetesi yazarı Ziya Ulaş, 2026 Dünya Kupası’nda Millî Takımımızın Paraguay’a 1-0 kaybederek elendiği maçı San Francisco Bay Area Stadyumu’nda yerinde izledi. 64 saniyede yenen gol, tarihte bir ilk olan kırmızı kart, 28 şut ve sıfır gol… İşte Santa Clara’da yürek dağlayan gecenin hikâyesi.

San Francisco’ya indiğimde hava serindi. Ama içimdeki ateş, o soğuğu eritecek kadardı. 24 yıl sonra Dünya Kupası’ndaydık. Vancouver’daki Avustralya maçı yüreğimizi dağlamıştı ama Paraguay karşısında her şeyi düzeltecektik. Değil mi?

Yanıma bir kahve aldım, 22 yıldır San Francisco'da yaşayan Rizeli değerli Kardeşim İlker Yüksel'in misafiri olarak fistadyuma doğru yol aldık. Yolda İlker bu maçı alacağız” dedi. Gözleri parlıyordu. Ben de “İnşallah” dedim. Ama içimde bir sıkıntı vardı. Sanki bir şeyler olacaktı.

Maç başlıyor… ve 64 saniye

Düdük çaldı. Henüz arkama yaslanmıştım ki, Paraguay orta sahaya doğru ilerledi. Matias Galarza topu önüne aldı, düşünmeden vurdu. Top, Uğurcan’ın solundan ağlara gitti. 64 saniye. Sadece 64 saniye.

Tribünler dondu. Kimse konuşamıyordu. Ben fotoğraf makinemi bıraktım. “Bu nasıl başlangıç?” diye geçirdim içimden. O an anladım ki, bu gece kolay olmayacak.

Almiron’un kırmızısı ve tarihi bir ilk

İlk yarının sonlarına doğru sahneye VAR çıktı. Miguel Almiron, Mert Müldür’e bir şeyler söylemiş. Ama söylediklerini eliyle ağzını kapatarak iletmiş. Hakem ekranı izledi, kırmızı kart çıkardı. Tarihte bir oyuncu ilk kez ağzını kapatarak konuştuğu için kırmızı kart görmüştü.

Tribünlerde bir umut ışığı yandı. “Şimdi 10 kişi, kesin golü buluruz” dedi arkamdaki genç adam. Ben de öyle umdum. Ama işte futbol, bazen umutları en acımasız şekilde söndürür.

İkinci yarı: 28 şut, 0 gol

Paraguay 10 kişiydi. Top bizdeydi. Orkun, Hakan, Arda üçlüsü rakip sahada dolaşıyordu. Barış Alper sağdan, Kenan soldan delmeye çalışıyordu. Ama Paraguay’ın kalecisi Orlando Gill adeta bir duvar gibiydi. Her şutu ya çıkardı ya da direkler bize yardım etmedi.

Hakan’ın vole şutu direkten döndü. Arda’nın frikiği az farkla auta gitti. Merih’in kafa vuruşu kaleciye takıldı. En acısı, 85. dakikada Barış Alper’in içine ortaladığı topa Deniz Gül dokunamadı. O an, maçın kaderiydi. Dokunabilseydi belki her şey değişecekti.

Tribünlerdeki taraftarlar artık çaresizce bağırıyordu. Bir amca, “Vur bee vur” diye feryat ediyordu. Ama top bir türlü gitmedi.

Son düdük: Hayal bitti

Hakem düdüğü çaldığında stadyumda sessizlik vardı. Sadece Paraguaylılar seviniyordu. Türk taraftarlar yerlerinde donakalmıştı. Gözlerimi tribünlerde gezdirdim. Çocuklar ağlıyordu, babalar teselli ediyordu. Bir kadın, “Yine mi?” diyordu. O “yine mi” içimizi yaktı.

Ben de fotoğraf makinemi çantama koydum.. Yazacak ne vardı ki? 28 şut, 10 kişilik rakip, 64 saniyede yenen gol… Futbolun acı gerçeğiydi bu.

Montella’nın gözyaşları ve vedası

Basın toplantısında Montella’yı gördüm. İtalyan hoca, her zamankinden daha kırgındı. “28 şut attık, onlarca korner kullandık ama gol atamadık. Sorumluluk bende” dedi. Sesindeki titremeyi duydum. Bu adam, takımına gerçekten inanıyordu. Ama futbol bazen affetmiyor.

Santa Clara’da kalan umutlar

Stadyumdan çıkarken İlker Kardeşim “Kocaeli’ye selam söyle” dedi. Söyleyeceğim dedim. Kocaeli’ye, İzmit’e, Gebze’ye, Derbent’e… Ama bu kez selamla birlikte hüzün de götüreceğim. 24 yıl bekledik, iki maçta elendik. Oysa öyle büyük hayallerimiz vardı.

Arabama bindim, San Francisco köprüsünden geçerken arkama baktım. Stadyumun ışıkları uzaklaşıyordu. Tıpkı hayallerimiz gibi.

Son söz: Gurur maçı kaldı

Şimdi önümüzde ABD maçı var. Artık gruptan çıkma şansımız yok. Ama bu takım, ay-yıldızlı formayı giyen her oyuncu, son düdüğe kadar savaşmalı. Çünkü bizim millî takım sevdamız asla bitmez. Santa Clara’da hayal bitti ama gurur bitmedi.

Ve siz Kocaelili hemşehrilerim… Emin olun, buradayız, ayaktayız, dimdik duruyoruz. Çünkü biz Türk’üz, Kocaeli’yiz. Haydi Millî Takım, haydi Kocaeli!

Ziya Ulaş / Objektif Kocaeli Gazetesi, San Francisco

Yazarın tüm yazıları