YENİ BİR BAŞLANGIÇ YENİ BİR BAŞLANGIÇ

Amacım hiçbir zaman bağcı dövmek olmadı, yine olmayacak. Kalemimi hiçbir zaman silah olarak kullanmadım, yine kullanmayacağım. Politik yazılarla, sanat yazılarıyla, şiirlerimle sizinle olmak istiyorum “Objektif Kocaei”de. İsterim ki haberlerinizi, ama güzel sevindirici haberlerinizi yapalım.

Bu işe yıllar önce rahmetli Güngör Arslan bulaştırmıştı beni. İş derken, benim işim yazı yazmak değildi ama oldu işte.

Bir akşam bir dost masasındaydık, Güngör Arslan da vardı. Sohbetin bir yerinde cebimdeki notlardan birini çıkarıp bir dörtlük şiir okumuştum. Güngör elimdeki notu almış ve;

“Yarın gazetenin bir yerinde kullanırım”demişti. Benim olmazlarıma da gülmüş ve;

“İtiraz etme, Ruhan Odabaş başkalarının şiirlerini kendininmiş gibi okuyor derim” demişti. Sonrasındaki günlerde;

“-Bizim gazeteye haftada bir gün yazı yazar mısın abi” gibi bir yaklaşımda bulunmuştu. O istek sonradan haftada ikiye çıktı, üç oldu derken, belediye meclis üyeliği görevim bitince başka bir istekle geldi bana;

“- Abi gazetedeki masan hazır, yarın gel başla.”

Güngör’ün dediği “yarın” gittim. Gazetenin en üst katındaki bir odada, Savaş Poyraz, Burhan Özbey ve Mustafa Küpçü ile birlikte yazmaya başladım. Bugün çok insanımızın “Kırmızı Kocaeli” olarak bildiği Kocaeli’ye bu girişim yaklaşık beş yılımı aldı, yerine de bir gazetecilik deneyimi verdi.

Sonrasında Özgür Kocaeli yıllarım var çok okuyucumun bildiği gibi. Ruşen Hakkı gibi bir yazın ustasıyla, İsmet Çiğit gibi babadan bir gazetecilik ustasıyla yıllarca birlikte çalıştım, haftanın her günü yazdım. Özgür Kocaeli’deki yaklaşık 13 yıllık çalışmamda, günlük yazılarımın dışındaki tanıtım yazıları benimdi, sanat sayfası benimdi, severek, keyif alarak yapıyordum işimi.

Nereye kadar!

Gazete el değiştirene ve gazetenin yayın politikası değişene kadar. Bir gün bir yazım nedeniyle ayrılmak durumunda kaldım.

Yolum ikinci kez Güngör Arslan’la, Bizim Kocaeli’de kesişti.

Nereye kadar!

“Fetöcü” olarak düşünebileceğim en son isimlerden biri olacak olan Güngör Arslan gözaltına alınana kadar. Bizim Kocaeli kapandı, benim yazma serüvenim de son buldu.

“Yeni Bir Başlangıç” dedim ya, şimdi orasındayım işin. Sevgili Ziya Ulaş emekli olduktan sonra bana;

“- Abi böyle bir düşüncem var” dediğinde verebileceğim yanıt belliydi; ne yapabilirim?

İşte şimdi onu yapma çabasındayım. Yılların bana verdiği deneyimle omuz vermeye çalışıyorum.

Zor mu!

Günümüzde kolay olan ne var ki?

İzmit’i, Kocaeli’yi tanıyorum. Bu kentte yaşayan insanların önemli bir bölümüyle birebir dostluk ilişkilerim var, bu nedenle hem kolay hem zor.

Amacım hiçbir zaman bağcı dövmek olmadı, yine olmayacak. Kalemimi hiçbir zaman silah olarak kullanmadım, yine kullanmayacağım. Politik yazılarla, sanat yazılarıyla, şiirlerimle sizinle olmak istiyorum “Objektif Kocaei”de. İsterim ki haberlerinizi, ama güzel sevindirici haberlerinizi yapalım.

Yolumuz açık olsun…

Yazarın tüm yazıları