MAHSA’YA MEKTUP MAHSA’YA MEKTUP

03 Mart 2026 12:39
Sevgili Mahsa; Eylül 2022’de ölmüşsün sen, öldürmüşler seni, hem de döve döve, hem de saçının bir teli göründü diye.Çok utanmıştım. Bir kadın, saçının teli göründü diye nasıl öldürülürdü!

Şimdi başka bir utanç içindeyim Mahsa. Yan yana mezarlar kazılmış, yüzlerce kız öğrencinin ölüsü bu mezarlara konacakmış.

Bu niye peki!

Binlerce kilometre ötelerden gelip, seni öldürenleri öldürmek için ölüm saçan birilerinin Ortadoğu’daki güç gösterisi için.

Senin öcünü almaya gelmemişler Mahsa, senin gibi yüzlerce kız öğrenciyi, Ortadoğu’daki kadrolu katillerinin attığı bombalarla paramparça etmişler.

Mahsa, kızım, kardeşim; senin kardeşlerinin bombalarla parçalandığı saatlerde, ölüm emrini verenlerin eşlerinden biri kürsüde insan haklarından, çocuk haklarından söz ediyordu biliyor musun, asıl içimi acıtan da o oldu.

Keşke yaşasaydın, yaşayıp da bugünü görseydin. Görüp de tanık olsaydın saçları görünen kadınların ülkelerini savunmak için nasıl ölümü göze aldıklarını.

Seni öldürenlerin bunu anlayabileceklerini pek sanmıyorum, senin ölümünün sonrasında sana yazdığım bir şiirle seni bir kez daha anıyorum…

 

BİRLİKTE ÖLMEK

Söyler misin bana Mahsa

yaşamın neresindeydin?

Henüz kurulmamış,

bulaşmamış henüz gecelere

kaç düşün vardı senin?

 

Kendime sordum;

“Mahsa kim bilir nerede kutlamıştı 22. yaşını” diye!

Yine kendime sordum;

kimden, ne idi kim bilir son aldığı hediye

ve ahlak bekçilerinin ahlaksızlıkları

uçmağa yolladılar Mahsa’yı öyle mi;

saçının teli göründü diye!

Tel bu tel, bildiğin saç teli Mahsa!

Hani anlayacağım,

aklım çözecek bu anlamsızlığı

her insanda olmasa.

 

Ben dünyanın en uzak köşeleri derken

yanı başımda hemen

seslensem duyuracağım kadar  yakınımda

zamansız öldün sen Mahsa  Amini

hem de ne ölmek; belki çocukluğundan bile erken.

 

Anlamıyorum Mahsa Amini

kimse de anlatamayacak bana;

senin tanrın nasıl izin verdi

tırnağının kesiği, saçının teli olamayacakların

acımasızca sana kıymalarına?

 

Ah Mahsa; kızım, kardeşim, insan yanım benim

bakma gözlerimin açık olmasına,

bakma soluk alışlarıma;

ben her gün bu utançla, her gün yeniden

biraz daha seninle birlikte ölenim…

 

 26 Eylül 2022

YORUMLAR
  • Toplam 1 yorum
Nuriye Bülbül 13:35 - 03 Mart 2026

Acının, hüznün yazısı. Dinci faşizm ile Kapitalist faşizmin işledikleri cinayetleri izliyoruz şimdi ve yıllardır. Şiir de çok şey anlatıyor. Teşekkürler

0 Beğenmedim

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın tüm yazıları
X