MAÇIN ARDINDAN MAÇIN ARDINDAN

Yazımın başlığı televizyonlardaki spor programlarının başlığı gibi oldu ya, siz anladınız zaten hangi maçtan söz ettiğimi; Kocaelispor – Fenerbahçe.

Televizyondan izledim. Yıllar önceden deplasmanlarda bile gidip izlediğim Kocaelispor’u sahada, canlı biçimde izlemek artık eskisi kadar kolay olmuyor çünkü.

Önce şunun altını çizmeliyim; Amatör Kümeye kadar düşmüş ama eller yukarı dememiş bir Kocaelispor ile Süper Lig’in güçlü takımlarından Fenerbahçe’yi birçok konuda kıyaslamak haksızlık olur. Müthiş bir bütçeyle, dünyanın sayılı takımlarında top koşturmuş futbolculardan oluşan bir takımla, dar bir bütçe ve mütevazi bir kadroyla önce ligde tutunmaya, sonrasında da Avrupa kupalarının bir yerlerinde yer edinmeye çalışan bir takım ve alınan 2-0lık bir mağlubiyet.

Şunu söyleyebilirsiniz;

“Bu takım Galatasaray’ı yendi ama.”

Çok doğru, yendi, galibiyeti de hak etmişti.

Ben Kocaelispor’un Fenerbahçe karşısında kötü bir maç oynadığını düşünmüyorum. Özellikle ilk yarıda önde bastılar, Fenerbahçe’yi çıkarmadılar ve duran toplarla, akan oyunda gol pozisyonları da buldular. Şu kadarını söylemeliyim ki bu maçın sonucu bu olmamalıydı. En azından bir beraberlik hakkıydı Kocaelispor’un. Maç sonunda baktım da Kocaelispor yüzde 51 topla oynama oranına sahip olmuş. Bu da bize bir şeyler anlatıyor olmalı diye düşünüyorum.

Televizyonlardan maç öncesi yorumlarını dinlemiştim. Kimi yorumcular;

“Kocaelispor’un gol atma eksiği var” gibi yorumlar yapmışlardı. Tam da öyle oldu işte. Yakaladığı pozisyonlarda son pasları ve son vuruşları doğru yapabilseydi sonuç farklı olabilirdi. Yukarıda da belirttiğim gibi, iki takımın gol ayaklarının farkı sonucu belirlemiş oldu. Fenerbahçe’nin ilk golünü atan Asensio’nun ustalığından kimsenin kuşkusu yoktu zaten, O da kalitesine yakışır bir gol attı, atmakla da kalmadı maçın kilidini açmış oldu.

Bizim rakibimiz Fenerbahçe değil. Sezon başından bu yana görebildiğim o ki, Kocaelispor her gün üstüne koyarak oynuyor ve bendeki izlenimi, giderek bir kolej takımı havasına bürünüyor.

Öyleyse!

Daha güzel maçlar izleyeceğiz, daha güzel sonuçlar alacağız ve mütevazi kadromuzla hak ettiğimiz yerlerde olacağız.

Bir parantez de seyirciye açmalıyım; şu anda değil Türkiye’nin belki de Avrupa’nın en coşkulu taraftarı bizde. Çocuklarımız, kadınlarımız, gençlerimiz, yaşlılarımız bir saniye bile eksiltmiyorlar desteklerini. Ulusal kanallardaki spor programlarının yorumcuları bu yanımızı da öve öve bitiremiyorlar. Öyle sanıyorum ki 2-0lık Fenerbahçe yenilgisi için takımlarını çok da suçlamayacaklar ve desteklerini sürdürecekler.

Yazarın tüm yazıları